Facebook berichten vanaf 2019

't Auwt Vaerhoes

Facebook bericht : 21 juli 2021

Ontegenzeggelijk is ’t Auwt Vaerhoes een gebouw vol met herinneringen. Jarenlang voor velen in en buiten ons dorp een pleisterplaats met een weids uitzicht over de Maas. Het waren Beth van Mulken en Neerke Peters die in 1902 het café begonnen. Neerke (1879 -1953) is in een ver familielid van Pieter Ecrevisse. Neerke was in de Tweede Wereldoorlog actief in het verzet. In de nachtelijke uren zette hij met zijn veerbootje Franse militairen (gevluchte krijgsgevangen – passeurs) de Maas over naar België. Voor deze heldenmoed kreeg hij in 1949 een onderscheiding uit naam van generaal Charles de Gaulle: Diplome de Passeur. De gazet schreef er over.
Op de andere foto poseren Hub Salden en Marie Peters met bruiloftsgasten (1942). Marie werd de nieuwe kasteleinsvrouw van het café bij de dood van haar moeder Beth, in 1957. Hub en Marie voerden het café tot 1982, toen nam dochter Els , samen met haar echtgenoot Leon de Baere het café over. Sinds een aantal jaren is het café gesloten.
Nog even terug naar de tweede foto links. Je mag deze foto gerust een klein wonder noemen. Beth van Mulken draagt een schort buitenshuis én ook nog op de foto. Er zijn tijden geweest dat je je moeder, oma, tante of buurvrouw alleen met een schort aan zag. Veelal met prachtige motieven en kleuren om het goede goed te beschermen. Vaak of bijna altijd binnenshuis. Op straat? Met een schort aan? Nee. Het zegt alles over Beth van Mulken. Gewoon de schort aanhouden. Ook voor haar een -verlate – onderscheiding: Diplome de Sjolk. Zo dat is rechtgezet.
Overigens is de schort weer terug. Tijdelijk en alleen tijdens de zomermaanden. Gedragen door de man tijdens de barbecue. Of we daar zo blij mee moeten zijn...

De schaapskudde in Obbicht

Facebook bericht : 2 juli 2021

Obbicht. Jaartal onbekend. Een machtig gezicht. De kudde is een perfecte manier van onthaasting. Stap voor stap. Het gaat niet sneller. Dit is het tempo.
De herder loopt voorop. Zo hoort het. Hij geeft richting aan de kudde en stuurt de hond aan. Die moet er op zijn beurt voor zorgen dat de kudde volgt en in het gareel blijft. De schapen en de geiten uit de kudde grazen of houden de wacht. Iedereen zo zijn taak.
Willen wij voorop lopen, in het gareel blijven, blijven we liever in de kudde of kijken we van een afstandje naar de kudde - zoals het geitje links op de foto - ?
Wil je onderdeel zijn van een kudde? Dat kan. Er vinden natuurtheaterwandelingen plaats met een kudde schapen. Dit jaar in de schemering door Grenspark Kalmthoutse Heide.
Och, eigenlijk zou iedere dag een kudde schapen door Obbicht moeten trekken. Stap voor stap. Het gaat niet sneller. Dit is het tempo.

Kapsalon Sjuul

Facebook bericht : 16 juni 2021
 
Je kunt gerust zeggen dat de inwoners Obbicht vroeger heel ondernemend waren. Veel winkels, ambachtsbedrijven en cafés zijn helaas verdwenen. Wat altijd in ons dorp is gebleven, is een kapper.
Kapsalon Sjuul startte begin jaren zestig zijn eerste kapsalon aan de Beekstraat in het ouderlijk huis. Dank voor het sturen van deze foto. Overigens waren er al in de oude steentijd kappers. In die periode dacht men dat de ziel van de mens in het haar zat. Groeide het haar dan groeide ook het opgebouwde kwaad. Priesters verwijderen met vlijmscherpe stenen – de schaar werd pas in 1500 v. Chr. door de Egyptenaren uitgevonden – het haar en daarmee was de man of vrouw verlost van het kwaad. Mooi weetje straks bij de kapper.
In 1965 wenste de middenstand in het Limburgsch Dagblad (nog met ch) vrienden, bekende en clientèle een Zalig Nieuwjaar. Zien we meteen enkele andere ondernemingen in ons dorp (en omgeving).

Glaskunst langs de Maas

Facebook bericht : 8 juni 2021
 
Het leest haast als een thriller. Op 19 juni 2015 kwam vanonder een oude poncho een zeer oud gebrandschilderd kerkraam tevoorschijn. Het was het onderste deel van het Gerlachusraam dat voor 1968 achteraan in de Willibrorduskerk aan de Dorpsstraat had gestaan.
Waar kwam het vandaan? Waar zijn de ramen uit de oude kerk? Zijn ze er nog wel? En wat is het Geschenk der jonge Dochters van Obbicht uit 1898? En waar hangt het Mariaraam? De kerken in de regio hebben prachtige glas-in-loodramen. In het boekje Glaskunst langs de Maas vind je de verhalen achter de ramen. Het Ecrevissecomité bracht het 72 pagina’s tellend boekje uit. Voor slechts 10 euro zijn er nog enkele exemplaren te koop. Geïnteresseerd? Stuur een mailtje naar:
info@ecrevissecomite-obbicht.nl met vermelding Glaskunst.

Café Sparta

Facebook bericht : 1 juni 2021
 
Bij menigeen is 11 juni 2021 met een dikke stift omcirkeld. Het Europees Kampioenschap voetbal begint dan. Voor de voetballiefhebbers borrelt de oranjekoorts nu langzaam op. Al hebben de woorden oranje en koorts het afgelopen jaar ook een andere betekenis gekregen. Hoe het ook zij; Obbicht had voetbalclub Sparta. Twaalf jongelieden richtten in 1924 het roemruchte Sparta op. Ingedeeld in de tweede klasse bij de R.K.L.V.B. Bij de Roomsch-Katholieke Federatie van Roomsch-Katholieke Voetbalbonden in Nederland (fijn dat er afkortingen zijn) promoveerde het zelfs naar de eerste klasse. Er was een duidelijke reden om een voetbalclub op te richten. Uit een krantenartikel uit 1964: ‘In het begin van de twintiger jaren beseften diverse Obbichtenaren dat er iets gedaan diende te worden voor de opgroeiende jeugd. Vooral de vrije uren moesten gevuld worden.’ Zie hier de aanleiding voor de oprichting van Sparta.
Een voetbalclub zonder café is als een voetbalveld zonder goal. Café Sparta aan de Maasstraat was een typisch Limburgs café met aan de kopse kant een ingangsdeur. Dat is niet zeldzaam, maar wel - naar het schijnt – typisch Limburgs. We gaan er op letten als we de provincie verlaten.

De bus naar Obbicht

Facebook bericht : 11 mei 2021

De weg zelf is je bestemming. De Chinese filosoof Confucius (551 v.C. - 479 v.C.) kon natuurlijk niet weten dat Obbicht sinds 30 juni 2019 de eindbestemming is van lijnbus 16. Een eindbestemming is de plaats waar je na een reis uiteindelijk wilt komen. Alle voorafgaande tussenstops zijn als het ware in dienst van het grote doel; de eindbestemming. Eenmaal de eindhalte bereikt, rest niets anders dan om te keren. Verder reizen hoeft niet meer.
Ooit was het anders. Ooit was Obbicht niet de eindbestemming. Op de buslijn naar onder meer Obbicht, kondigde de chauffeur van Veders & Cramers met luide stem de verschillende haltes aan. Soms deed hij dat op zeer bijzondere wijze, tot vermaak van de passagiers. Zo maande hij de inwoners van Buchten met stemverheffing. ‘Die van Buchte mótte zich luchte!’ Guttecoven en Einighausen haalde hij door elkaar wanneer met ‘Göttekoeze’ en ‘Einekaove’.
Vlak voor de nauwe doorgang bij het oude postkantoortje aan het begin van de Boulevard in Grevenbicht riep hij steevast: ‘De stop van Ternaaie!’
Herinnerend aan de fikse brand die Obbicht in 1825 geheel verwoestte, verwees hij luidkeels naar ‘Londen’ dat ooit hetzelfde lot was overkomen. Het gehucht Nattenhoven betitelde hij tijdens groepsvervoer naar de mijn Maurits als ‘Lombok’!

Eerste Heilige Communie

Facebook bericht : 1 mei 2021
 
Binnenkort ‘doen’ kinderen uit Obbicht de Eerste Heilige Communie. Een goede reden om weer eens in de oude doos te snuffelen. We vonden foto’s bij de voormalige kerk aan de voormalige Dorpstraat. We weten niet in welk jaar de foto’s zijn gemaakt. Dat geldt niet voor de foto met de vier jongens en de jongen bij de vijver die zelfverzekerd de camera inkijkt. Foto’s uit 1964. Is dat niet? Of is het? Ik weet zeker dat het? We zijn benieuwd of jullie weten wie de Obbichtse jongens zijn.
En wees eerlijk… gaan jullie gedachten ook terug naar die dag ergens in mei dat je zelf je Eerste Heilige Communie deed? We hopen dat het fijne herinneringen zijn.

Het uurwerk in de oude kerktoren

Facebook bericht : 29 april 2021
 
Hoe laat is het? Dat vroeg auteur en Neerlandicus Wim Daniëls vele malen aan de plaatselijke smid. De jonge Wim kreeg altijd hetzelfde antwoord. ‘Dat kan ik wel zeggen, maar daar heb je niks aan, want het verandert steeds.’ Deze anekdote is te lezen in Daniëls boek Het Dorp.
De smid had hierbij niet gerekend op Obbicht. De tijd verandert in Obbicht niet. Die staat daar stil. Althans de wijzers van de kerktoren wijzen daar al jaar en dag (hoe lang?) dezelfde tijd aan. Tien over tien. Twee mannen van stavast – die van het Ecrevissecomité – namen onlangs polshoogte bij het uurwerk. Ze kwamen via het dakgat en molenaarstrapjes bij het oude uurwerk terecht uit 1918. Bijgevoegd de fotoreportage. Of het ooit later wordt dan tien over tien in Obbicht dat zal de tijd uitwijzen.

Koninginnedag 30 april 1957

Facebook bericht : 27 april 2021
 
We zijn het archief ingedoken op zoek naar koninklijke bezoeken. Die zijn op een hand te tellen. In 1957 was Koningin Juliana in Obbicht. Opmerkelijk aan dit bezoek was dat ze Obbichtste grond niet heeft aangeraakt. In haar open auto ontving ze het bezoek. Ze was op doorreis om goedendag te zeggen. Uitstappen zou te veel tijd kosten. Vandaar. De dorpsjeugd en de harmonie vormden het ontvangstcomité. Dat werd ruimschoots goedgemaakt door haar kleinzoon Willem-Alexander die vele stappen in ons dorp heeft gezet. In 1999 verrichtte de kroonprins de onthulling van het monument van de overtocht van zijn verre voorouder Willem van Oranje. Een korte geschiedenisles. Heer Karel van Bronkhorst, de bewoner van kasteel Obbicht, wees Willem van Oranje een doorwaadbare plaats in de Maas aan. In de nacht van 5 op 6 oktober 1568 is hij met 14.000 man (!) troepen de Maas overgestoken. De paraaf van Willem-Alexander op het monument is de getuige hier van.
Koninklijk bezoeken in 1957 en 1999 (1568 tellen we gemakshalve even niet mee). Iedere 42 jaar krijgen we dus bezoek van de koninklijke familie. In 2041 zijn we weer aan de beurt. We schrijven het met een dun potloodje in onze agenda.
Op onze site staat het bezoek van de kroonprins in 1999.

Nieuwe burgemeester

Facebook bericht : 7 april 2021
 
Het is 1953. Feestelijk werd de nieuwe burgemeester van de gemeenten Obbicht, Grevenbicht en Papenhoven, mr. Louis Corten met zijn echtgenote ingehaald, voor zijn installatie op het gemeentehuis. Schutterij Sint Willibrordus vormde de erewacht in de Raadhuisstraat. Hij bleef tot 1966 in onze gemeente. Theo van Hinsberg zou Corten opvolgen als burgemeester.
In krantenknipsels uit die tijd werd zij steevast aangeduid als …de echtgenote van... Wie bent u? De echtgenoot van. Een naam ontbrak…
Deze echtgenote had een naam (het was wel even zoeken) die klonk als een Ormolu klok. Aloysia Theresia Alphonsa Isia Maria Van Nispen Tot Pannerden. Ofwel jonkvrouw Wisia Van Nispen Tot Pannerden. Mannen die de achternaam Van Nispen Tot Pannerden droegen, kwam je tegen in de Eerste en Tweede Kamer, ministeries, Provinciale Staten en bij gemeenten. Jawel als burgemeester. De mannelijke tak. Burgemeester was vooral een mannen beroep. Bij het vertrek uit Obbicht in 1966 telde ons land drie vrouwelijke burgemeesters in Oost-, West- en Middelbeers, Leersum en Geldermalsen. Och, we dwaalden even af bij Aloysia Theresia Alphonsa Isia Maria Van Nispen Tot Pannerden.

Hub Frenken

Facebook bericht : 16 maart 2021
 
Wat wil je later worden? Arts, schrijver, beeldhouwer, schilder, piloot. Zo maar wat kinderdromen. Niet voor ‘onze’ Hub Frenken. Hij was het allemaal. Geboren in Obbicht in 1907 was hij een van de vroegste piloten bij de toen nog jonge KLM. Hij werd ingezet op de Indiëroute. Met de boot duurde de reis naar Batavia zo’n drie weken. Met het vliegtuig duurde de reis Amsterdam-Batavia ‘slechts’ 7 tot 10 dagen. Op de site van het Ecrevissecomité staat het filmpje ‘Hub Frenken, Obbicht, een van KLM's eerste piloten’. Zeer de moeite waard.
Op de foto de familie Frenken in Obbicht rond 1920 (vlnr) Annie Frenken, Maria Elisabeth (Beth) Frenken - op de Kamp, Hub Frenken, Peter Jozef (Zef) Frenken en Sjaak Frenken.
Zef bouwde de huizen op de helft van de Bornerweg, waaronder het mooie Auwt Sjuttelokaal, de kolonie en het grote huis tegenover het café op nr.11, wat ooit de zuivelwinkel was van Sjaak. Zef was ‘huizendecorateur’ van beroep en heeft de mooie versieringen op het café gemaakt. Tenslotte was Zef ook ooit de eerste bezitter van een automobiel in Obbicht. Op de site van het Ecrevissecomité staat ook Hub Frenken zijn website: www.jhfrenken.nl.

Maasstraat bij het monument van de overtocht

Facebook bericht : 7 maart 2021

Deze foto gemaakt in de Maasstraat prikkelt de fantasie. Eén fietser op de weg en vijf toeschouwers die met aandacht naar de fietser kijken. De mannen kijken met hun handen in hun zakken naar de fietser. Zij stralen hiermee rust uit; we maken ons niet druk. Toch staan ze niet op de weg, maar op een veilige plek alsof ze er toch niet helemaal gerust op zijn. Wat is het gevaar? Heeft de fietser ooit voor ongelukken gezorgd? Of is het een nieuw model fiets? Kan de fietser langdurig op een wiel fietsen? Waarom deze foto? Misschien is het antwoord eenvoudig.
Mooi is de foto. Dat is zeker.

De schaatsbaan in Obbicht

Facebook bericht : 25 februari 2021

Wie denkt er nu nog aan schaatsen? De schaatsdagen in februari lijken weer lang geleden. Het was een prachtig en nostalgisch gezicht de schaatsende mens op de kasteelvijver en op de bevroren overloopgebieden langs de Maas. En dat in 2021. Voor velen een verademing. Dat doet ijs met ons: ijs verbroederd. En praten over ijsdikte, Elfstedentocht, wakijs en windwakken, en niet over lockdown, R-waarde, Britse variant en avondklok.
En zie hier de schaatsende mens op de Baendj. We weten niet welk jaar de foto is genomen. Op de plek waar nu de voetbalvelden liggen en de ‘tennisbanen’ zocht jong en oud vertier. Bij hoog water stroomde het water achter ’t Lauwierken via weilanden ( nu Karel van Bronckhorstlaan) richting tennisvelden en het kasteel. Ook toen: ijs verbroederd.

Ecrevissefeesten 1979

We zijn in 1979.
Van Gewest tot Gewest was – op het Journaal na – het langstlopende televisieprogramma van Nederland (van 1965 tot 2003) te gast tijdens de Ecrevissefeesten Obbicht. De uitzending duurt 11.44 minuten waarin aan het woord komen Harrie op den Kamp, een van de initiatiefnemers van het Ecrevissecomité en onderwijzeres J. Beek-de Crau die een openluchtspel schreef over het leven van Pieter Ecrevisse (1804-1879). En luister hoe actueel de woorden van Herman Veugelers zijn, als dorpen die vergrijzen, de middenstand die wegtrekt , individualisering en taalachterstand. Kijk daarna nog een keer, en zie wat Ecrevisse in het openluchtspel bedoelde met de ‘liefde voor de Maas’, de ‘romantisch omgeving rond kasteel Obbicht’ en ‘de koele heldere beek die als een godsgeschenk uit uw bodem opwelt’.
De film is te zien op onze website onder het hoofdstuk Historische Collectie - Films. Met dank aan de NTR dat we deze film mochten gebruiken.

Carnaval Obbicht 1933

Facebook bericht 15 februari 2021
 
1933. Zo vierden carnavalsvierders in Obbicht Vastelaovend; veelal op straat. Destijds was er nog geen sprake van een nood een deugd te maken. Anno 2021 is Vastelaovend – nood - op kleine schaal op straat ‘gevierd’. De hoaghede van de Reube gingen op zeuk nao de sjoans verseerde roet en sjoanste knutselwerk. Met in hun kielzog – 1,5 meter – een schrobbelèr,. Het koninklijk vocht deed zich goed smaken.
Op deze foto de Stimmungskapelle van de familie Steinbach. Het zigeunerorkest bestond uit (eerste rij van links naar rechts)Wim op den Kamp, Jupke Donners en Houn Oirbons. Tweede rij: Sjeng Perebooms, Lei Perebooms, Pit Meekels, Wim van Tienen, Thieu Geelen, Pierre Verheggen en Zef Verheggen. Derde rij; Zef op den Kamp, Harrie Peerebooms, Nic Leurs, Thei Vencken en Pierre Rennenberg.

Grote gezinnen

Facebook bericht : 4 februari 2021
 
In de rubriek ‘Grote Gezinnen’, dit gezin uit Obbicht (wie oh wie zijn ze) met maar liefst 21 kinderen. Voor wie gaat tellen; er staan er twintig op. Onder de rooms-katholieken was een groot gezin in de vorige eeuw geen uitzondering. Het Godswoord in Genesis 1: 28 (Gaat heen en vermenigvuldigt u) was niet aan dovenmansoren gericht. Maar dat was niet de enige reden. Stellen die wilden trouwen moesten eerst bij de pastoor op ‘huwelijksexamen’. Daar werd hun geleerd dat God het huwelijk had bedoeld als opstapje naar een – liefst omvangrijk (huwelijkse plicht) – gezin. Voorbehoedsmiddelen werden door de Kerk (lees Rome) niet geoorloofd. Totdat bisschop Bekkers in 1963 een ander geluid liet horen. Hij vond dat de omvang van een gezin ‘een gewetenszaak van de gehuwden’ en niet van de Kerk. Hij brak daarmee een lans voor het gebruik van voorbehoedsmiddelen. ‘Door ‘iets lekkers van Bekkers’ en de ontzuiling nam het aantal kinderen per gezin gestaag af.
Wie dol is op cijfers. Bij 21 kinderen maal 9 maanden zwanger = 189 maanden: 12 maanden = 15,75 jaar zwanger. Of zien we tweelingen over het hoofd? En hoeveel kilo’s aardappelen werden er iedere week geschild en hoeveel broden gingen er iedere week door de monden? Hoe vaak was de broek of jurk versteld? Hoe vaak doorgedragen? Met hoe veel kinderen in een slaapkamer of in een bed?

Maandag wasdag

Facebook bericht : 31 januari 2021

Niet iedere verandering is een verbetering. De wasmachine - vanaf 1910 elektrisch - mag zeker gezien worden als ‘de-moeder-alle-verbeteringen’. Al zou het lang duren eer de burgers daar iets van merkten. Zoals deze moeder op de foto die haar was nog deed in de Kingbeek.
In 1957 had 30% van de Nederlander een ‘langzaamwasser’ of ‘bovenlader’. Als eerste ging de witte was in de machine, gevolgd door de lichtbonte, de bonte en tot slot de donkere was. De ‘was doen’bleef een tijdrovend en zwaar karwei. Water werd verwarmd door het te koken op het fornuis en dit bleef een heel gesjouw. Ook de afvoer van het vieze water was niet eenvoudig. De komst van de volautomatische wasmachine, zoals de Bico, gaf de huisvrouwen meer tijd.
Terug naar de moeder aan de Kingbeek in Obbicht. We weten niet welk jaar of welke maand deze foto genomen is of wie er opstaan. Welke dag, dat durven we wel te zeggen. Met een kleine slag om de arm; maandag. Maandag was de wasdag (wassen, spoelen, wringen). Had je een groot gezin dat was het ook dinsdag wasdag. En de andere dagen? Dinsdag – strijkdag, woensdag - gehakt-en versteldag, donderdag – kuisdag, vrijdag – visdag, zaterdag – klusjesdag en zondag – kerkdag.

De Damesschutterij

Facebook bericht : 21 januari 2021

Het geheugen is fragiel, en soms laat het ons in de steek. Hoeveel van onze herinneringen zijn echt gebeurd, zoals we ze ons herinneren? Soms herinneren we ons alleen iets omdat er een foto van bestaat. Over foto’s gesproken. Deze kregen we toegestuurd. Dank hiervoor. Er ontbreekt informatie. Gelukkig hebben we met onze Facebook volgers een groter geheugen gekregen. De inzender van de foto’s laat weten dat op twee foto’s de damesschutterij te zien is. Op de andere foto staat het trommelkorps van de schutterij. Deze foto is gemaakt aan de Broekstraat 8; het lauwierke. We lezen graag jullie herinneringen.

Rijwielclub Prins HendrikObbicht

Facebook bericht : 13 januari 2021
 
Het roemrijke verleden van Rijwielerclub Prins Hendrik krijgt er een nieuw hoofdstuk bij. Op Facebook schreven we dat het vaandel spoorloos was. Het is terecht. In de nabije toekomst is dit kleinood te zien in het huiskamerproject. Lees het artikel in De Limburger.
Het kan natuurlijk zo maar zijn, dat er bij u op zolder een voorwerp (of zelfs voorwerpen) ligt (liggen) dat interessant is voor het Ecrevissecomité. Aarzel niet, en neem contact met ons op.

Wat wil je later worden - mijnwerker

Facebook bericht : 11 januari 2021
 
Wat wil je later worden? Voor de familie Verheijen uit Obbicht was dit een overbodige vraag. Mijnwerker, natuurlijk. Op de foto vader Verheijen met zijn zes zoons (foto uit 1947) die allen werkten in de staatsmijn Maurits in de wijk Lutterade in Geleen. Uit de mijn Maurits werd 96.214.000 ton steenkool naar boven gehaald. In 1967 werd de mijn gesloten.
(vlnr voorste rij) Bart en Harie, (vlnr middelste rij) Piet, vader Lei en Loet (vlnr achterste rij) Wil en Jan.
Op de foto onder staat het hele gezin op een rij.

Processie 1933

Facebook bericht : 18 december 2020
 
De Obbichtse Rijwielclub in 1933 tijdens de processie bij de inhuldiging van het Heilig Hartbeeld voor de kerk in de voormalige Dorpsstraat, thans Ecrevissestraat. De Wielerclub heette de Prins Hendrik en werd opgericht in 1913. Links met de fiets aan de hand staat smid Tinus Hecker te zien. Rechts achter fietst Frits Verheijen. De foto werd gemaakt op de plaats waar de Dorpsstraat de Kingbeek bereikte bij de winkel van smid Tinus Hecker. Wanneer de fietsclub ter ziele ging is niet duidelijk. Ook van het vaandel werd geen spoor meer ontdekt.
De inhuldiging van het Heilig Hartbeeld werd groots gevierd, zoals te zien is op de foto’s. Of er nog iemand langs de kant stond….

Sjtein van Stokkem

Facebook bericht : 25 oktober 2020

Op 8 juni 1985 wordt aan het toenmalige Oranjeplein ‘de tweede steen van Stokkem’ onthuld. Hoe zat het ook al weer? Het zijn de woorden die journalist Geert Mak sprak bij aanvang van zijn prachtige reportages over de historische gebeurtenissen in de wereld. In 1643 lag de kern van Obbicht waar nu Kerkenweerd ligt. Inderdaad Belgisch grondgebied in de buurt van Stokkem. Door een hevige storm in 1643 overstroomde Obbicht, waarbij velen verdronken (het aantal is onbekend) en nagenoeg alle huizen door het nietsontziende water werden verzwolgen. De Maas eiste het land op als vaargeul; voor Obbicht was geen plaats meer. Alleen een paar marmeren stenen van de kerk werden later teruggevonden. De ontredderde dorpsbewoners trokken de grens over naar Overbroek. Een gehucht dat hoorde tot de Heerlijkheid Obbicht en Papenhoven. In Overbroek werd Obbicht weer opnieuw opgebouwd. Wil je meer weten? In oude kerktoren is onlangs een nieuw informatiebord geplaatst.

Bornerweg 5

Facebook bericht ; 1 oktober 2020
 
Wie heeft in 1950, nog ver voor de tijd dat van de drone, deze luchtfoto van de Bornerweg gemaakt? Het was niet de eigenaar van de boerderij Sevrien Salden. Sevrien had trouwens een mooi uitzicht op de diepe achtertuinen van de woningen aan de Koestraat. Die voorste tuin, gelegen aan de straat, was eigendom van Café Tom Op Den Kamp. Die tuin was helemaal omringd door een rozenhaag die donkerrode bloemen droeg.
Tegenover de boerderij lag een weiland waar Sevrien zes dagen per week zijn koeien liet grazen. En die zevende dag? Op zondag moesten de koeien wijken voor voetballers. Het voetbalveld was pas speelklaar, nadat de koeienvlaaien waren geruimd. Ja, noem het multifunctioneel gebruik maken van de ruimte. De voetballers beschikten over een ruimte waar ze omkleden of hun spullen konden achterlaten. Kleedruimte De Keet is te zien op de foto, vlakbij de straat. Eén keet was genoeg. Meisjes- en damesvoetbal bestonden nog niet. In de tweede helft van de vijftiger jaren, werd het voetbalveld verplaatst naar de plek waar nu de speeltuin ligt.
p.s. Mooi om te zien wat er aan de waslijn hangt.

Een voormalig huiskamer café

Facebook bericht : 22 september 2020

Deze foto kregen we opgestuurd. We aarzelden geen moment; die moet op Facebook. Het café van Sjang Oirbons naast het kerkpad naar de begraafplaats. Enne... Obbicht zou niet misstaan hebben in het Guiness (biermerk) of Records, vanwege het aantal (huiskamer)cafés dat ons dorp ooit rijk was.

Café-zaal 't Törp

Facebook bericht : 10 september 2020

De ontzetting was groot. De brand op 1 april 2013 verwoestte in een klap het belangrijkste café van ons dorp. Ons café-zaal `t Törp was dé centrale ontmoetingsplaats voor bewoners en verenigingen. En ineens was het er niet meer. Het braakliggend gebied heeft jarenlang gevoeld als een holle kies. De leegte van Obbicht, iedere keer als je er voorbij kwam. Al werd de pijn minder. Het werd ook minder vanwege de komst van Gezondheidscentrum Obbicht. De holle kies was gevuld. Maar met alles respect; je kunt er geen pils drinken, op het terras zitten of dansen of een eindje wegkletsen. Het verleden verdwijnt voordat jezelf verdwijnt. Maar de vele mooie, onuitwisbare herinneringen van `t Törp van die blijven. En zo is het maar net

Supermarkt Obbicht 1958

Facebook bericht : 3 augustus 2020

Hagelnieuw. Fonkelnieuw. Deze winkel glimt van trots. Alle nieuwigheden zijn er aangebracht bij de SPAR winkel aan de Markt 16. Het is 1958 als de familie Derhaag (Sjaer Derhaag en Mia) en hun drie kinderen Lea, Lillo en Marij hun nering verhuist van de Dorpstraat (huidige Ecrevissestraat) naar de Markt. Bij de zelfstandige ondernemer Derhaag was alles te krijgen wat een bakker, slager of groenteboer niet had. Werkelijk alles. Nee, geen zelfbediening. Dat bestond nog pas enkele jaren op een paar plekken in ons land. Achter de toonbank mét weegschaal stonden de meeste spullen. Voor de jongere lezer; een winkelbediende pakt de waren die de klant vraagt, weegt ze eventueel af en rekent uiteindelijk af. Slechts enkele artikelen kunnen door de klant zelf gepakt worden. Geduld moest men hebben, en dat was er ook overdadig. Was je niet aan de beurt dan maakte je een praatje met anderen die aan het wachten waren of je vlijde neer op een van de krukken. Ook tijd was er toen nog volop en in overvloed. Te bespreken ook voldoende.

"de Kolonie" aan de Bornerweg

Facebook bericht : 2 juli 2020

Foto uit 1940. Aan de Bornerweg was - in het verlengde van het Auwt Sjöttelokaal de Kolonie - gebouwd voor de huisvesting van mijnwerkers. De mijnwerkerskolonie wordt ook wel 'op 't Hètje' genoemd. Om de mensen de mijn in te krijgen, verdiende een mijnwerker zo’n 75% meer dan een bouwvakker. Het eerste huis is van de familie Hecker, daarna volgen de woningen van de families Leurs, Veugelers, familie Vroemen met hun 11 of 12 kinderen, Kessels, Krekels, Beckers en ga zo maar door. Op het eind van de Kolonie woonden de families Salden en Munsters. Aan de linkerkant van de straat, tegenover de Kolonie, is de tuin van de familie Frenken te zien. Sjaak Frenken was de melkboer van Obbicht, Sjeng Demandt kwam bij hem in dienst en uiteindelijk heeft hij als melkboer de zaak van Frenken overgenomen en zich gevestigd Langs de Beek. Een van de beroemdste inwoners troubadour Herman Veugelers werd op 18 september 1937 geboren "op 't Hètje". In 1954 en 1979 speelde Herman de rol van de Obbichtse schrijver Pieter Ecrevisse (1804-1879) tijdens een openluchtspel dat handelde over diens leven. Herman was de motor van het Ecrevissecomité. Hij organiseerde exposities als de legendarische Kiekoscoop (1979) op het kasteel en in 1999 op de basisschool te Obbicht Oranje in 't Törp.

Café Tom op den Kamp

Facebook bericht : 30 mei 2020

Wat als? Die vraag zou je kunnen stellen bij deze foto gemaakt in 1951. In die tijd eindigde de Dorpstraat (huidige Ecrevissestraat) bij het café van Tom op den Kamp. Je kon links om het café heen rijden, en dan meteen weer naar rechts om via de Bornerweg verder te rijden. Midden jaren vijftig is de weg doorgetrokken met als gevolg dat het café is afgebroken. Wat als ze het café niet hadden afgebroken? Als ze de weg...
De fotograaf nam deze foto tijdens het weekend van de processie met de kermis in Obbicht. Feest dus. Alle reden voor de mijnwerker om het driedelig pak uit de kast te halen. De jongetjes tonen hun door moeder gemaakte zondags pakje.
De vrouwen op de achtergrond wisten niet dat de fotograaf hen in zijn beeld zou brengen. Anders hadden ze hun ‘sjolk’ waarschijnlijk snel afgedaan.

Dorpstraat (nu Ecrevissestraat)

Kerkstraat, Winkelstraat en Dorps(s)traat. Het zijn straten die bijna ieder dorp of stad wel een, twee of zelfs alle drie heeft. Tot 1982 had Obbicht een Dorpstraat. Door de herindeling werd de Dorpstraat omgedoopt in Ecrevissestraat. Op 2 januari 1983 werden door leden van het Ecrevissecomité de naambordjes verhangen. Samen met het kasteel is deze straat hoogstwaarschijnlijk het meest gefotografeerde hotspot van het dorp.
Wat voor panden stonden er in de Dorpstraat? Aan de linkerzijde: woning van broer en zus Albertie, Zef Derhaag, Patronaat (nu cafetaria), Stoffenwinkel van Sjaak Schoutese (woning van huisarts Link), kerkhof voor de kerk, wit huis (inmiddels afgebroken), coöperatiewinkel, boerderij van Tumke Jansen en zijn zus, bedrijf Piet Meekels, boerderij van Zef van Sjang Kitzen en tot slot café en danszaal van Op de Kamp. Aan de rechterkant: café van Conjour (daarna café ’t Törp), electrobedrijf Van de Pol, qinkel Eugene Salden, slagerij Giel Salden, Orbons, café de Wit (pand is afgebroken), Kerkhofpad, familie Strössers, aannemersbedrijf Wilke Nohlmans, Wil van Fritske Demandt, Van Hek, café danszaal Heijnen, winkel de Spar (later frituur) en qinkel Tinus de Hecker.
Kan een straat mooier en veelzijdiger zijn? Kerk-, winkel- en dorpsstraat ineen.

Het Auwt Sjuttelokaal

Facebook bericht: 1 mei 2020

Het ‘ Auwt Sjuttelokaal’ aan de Bornerweg zou je met het Gallische dorpje van Asterix en Obelix kunnen vergelijken. Het dorpje van de Galliërs biedt dapper weerstand en kan zich als enige verdedigen tegen de Romeinen. Zo biedt het Obbichts café dapper weerstand; als laatste overgebleven huiskamercafé van het dorp. Het indrukwekkende rijkversierde pand is gebouwd in 1904 door Zef Frenken en verkocht aan Fer op de Kamp die het jaren als café bestierde. Pas in 1958 werd het café officieel Schuttelokaal. In 1992 tapte de familie Op den Kamp het laatste biertje. Na precies 100 jaar na de bouw van het pand, werden Anita en Jos de Jong, samen met hun kinderen Marike en Jan in 2004 eigenaren van het pand. De familie De Jong heeft het pand helemaal in de oude staat gerestaureerd en organiseren ze allerlei activiteiten in het ‘Auwt Sjuttelokaal’.

De Kingbeek bij het Greuske

Facebook bericht : 24 april 2020

Zoals de Seine hoort bij Parijs, de Theems bij Londen en de Tiber bij Rome, zo hoort de Kingbeek bij Obbicht. Ja, toch? Menig kind heeft in zijn enthousiasme een nat pak gehaald in de Kingbeek. Wanneer deze foto is gemaakt en bij welke gelegenheid, is niet bekend. De plek wel. Vanaf het Greuske bij ‘Liebeke’ (vlakbij ligt de parkeerplaats van tennisclub De Baanjd) stroomt de Kingbeek het dorp binnen. Het lage gebouwtje links op de foto is de smederij van smid Hecker.

Entree Obbicht bij het Veerhoes

Facebook bericht : 17 april 2020

Bij het zien van deze foto gaan de gedachten uit naar het lied Het Dorp van Wim Sonnneveld: “Een zandweg tussen koren door / Het vee, de boerderijen / En langs het tuinpad van m’n vader / Zag ik de hoge bomen staan / Ik was een kind en wist niet beter / Dan dat 't nooit voorbij zou gaan.”/ De tijd glijdt uit je handen en vliegt bij je vandaan. Gelukkig zijn er nog herinneringen en foto’s. Zo is op deze foto de Kasteelweg nog een zandweg en op de dijk bevindt zich nog een voetpad. De 'huzerkes' aan de Kasteelweg van Lambaer Savelkoul moesten nog gebouwd worden. Nauwelijks te zien, maar wel aanwezig (rechts tussen de bomen), de torenspits van de kerk van voor 1903. De blikvanger is natuurlijk 't Oude Veerhuis van Neerke en Bet Peters-van Mulken. Gedurende de Tweede Wereldoorlog was het oude veerhuis een vermaard punt waar piloten van de geallieerden de Maas werden overgezet. Gedurende decennia daarna was het ’t Oude Veerhuis een pleisterplaats voor inwoners en voor velen buiten het dorp. Een heerlijke plek om te verpozen. Om de tijd te verglijden.
/ Ik was een kind, hoe kon ik weten / dat dat voorgoed voorbij zou gaan./

Het Gemeentehuis van Obbicht

Facebook berincht : 14 april 2020

Deze foto mag niet ontbreken in deze collectie. Het trotse gemeentehuis van Obbicht-Papenhoven met vlaggenmast, parkeerplaats(en?) en riante vijver. Met op het muurtje een ‘toevallige passant’. En dat in een aangeharkte periode met een hoog ons-kent-ons gehalte. Gezien de statuur van het gebouw, herbergde het een overzichtelijk ambtenarenkorps. Mocht je denken dat het gemeentehuis is afgebroken… dat is niet het geval. Het staat nog fier overeind. Maak een wandeling door het dorp. Kijk en ontdek.

De oude parochiekerk

Facebook bericht : 9 april 2020

Nog een foto uit de oude doos: de parochiekerk in haar volle glorie. In 1904 gebouwd en in 1985 afgebroken. Op aandringen van het Ecrevissecomité werd de toren behouden als beeldbepalend dorpselement. Op de foto is het oude kerkhof te zien, dat in 1924 werd gesloten. De twee meisjes op de voorgrond zijn Maria Nohlmans en Bertha Pernot.

Zicht op Obbicht vanaf de Kasteelweg

Facebook bericht : 8 april 2020

In een tijd van vooruit kijken, blikken we met deze foto terug in de tijd. Zeker is dat deze ansichtkaart is gemaakt vóór 1982. Immers tot 1 januari 1982 heeft de gemeente Obbicht-Papenhoven bestaan. Enkele feitjes. De gemeente bestond ook uit het toenmalige gehucht Harrecoven, Schipperskerk en ook… Nattenhoven. Het totale inwonertal van de gemeente bedroeg 2474 personen.

Replica's glas in loodramen in oude kerktoren

Facebook bericht : 11 februari 2020
 
Op zaterdag 12 oktober 2019 vond in de oude kerktoren aan het Overbroekplein de onthulling plaats van 2 replica’s van de gerestaureerde glas-in-lood ramen die in de Willibrorduskerk hangen. Tevens werd afscheid genomen van het oude bestuur van het Ecrevissecomité en werd tegelijkertijd het nieuwe bestuur geïnstalleerd.
In de Willibrorduskerk kregen de genodigden, waaronder wethouders Eefje Joosten en Pieter Meekels, een toelichting van Marjo Holtland over de glas-in-loodramen. Deze twee glas-in-loodramen, het H. Mariaraam en het St. Gerlachusraam, hingen in de oude Willibrorduskerk (gesloopt in 1984) en verkeerden in een slechte conditie. Na een grondige restauratie kregen de ramen de huidige bestemming: de Willibrorduskerk.
Daarna toog het gezelschap naar het Overbroekplein. In de kerktoren onthulden Wil Leurs en Hub Alberts de twee replica’s van de glas-in-loodramen. Deze gelegenheid werd aangegrepen om afscheid te nemen van het bestuur van het Ecrevissecomité en het nieuwe bestuur voor te stellen. Het nieuwe bestuur bestaat uit Hub Alberts (voorzitter), Marjo Holtland (secretaris), Egbert de Jong (penningmeester) en de leden Romy Keulen, Patrick Brouwers en Mark van Seggelen. Ter ondersteuning zullen voorlopig Jan Demandt, Martin Link en Wil Leurs, allen al tientallen jaren bestuurslid van het Ecrevissecomité, bestuurslid blijven ter ondersteuning van het nieuwe bestuur.
Het nieuwe bestuur is verheugd dat Peter Szymkowiak en Anthony Szymkowiak, aanwezig bij de onthulling bij de kerktoren, aangaven dat ze beschermheer en beschermvrouw blijven van het Ecrevissecomité.
Het nieuwe bestuur bedankt het aftredend bestuur voor de jarenlange inzet en alle activiteiten die ze al decennialang in Obbicht hebben georganiseerd! Dank hiervoor! Het comité - genoemd naar de in Obbicht geboren schrijver Pieter Ecrevisse (1804-1879) – zal er ook naar streven het cultureel erfgoed van Obbicht te behouden. Daartoe zal het regelmatig activiteiten organiseren. We hopen u dan te mogen verwelkomen.